Jak od najmłodszych lat motywować dziecko do nauki?

Jak motywować małe dziecko do nauki?

Silna motywacja dziecka do nauki jest kluczem do efektywnego przyswajania wiedzy. Choć dzieci z natury są bardzo żądne poznawania świata i nieustannie chcą się uczyć czegoś nowego, łatwo ten ich zapał ostudzić. Zadaniem zarówno rodziców, jak i nauczycieli jest skuteczna motywacja dziecka i nieustanne wzmacnianie w nim potrzeby edukacji.

 

Nie jest to trudna sztuka, wymaga jedynie konsekwencji i szczególnego wsparcia w chwilach, gdy dziecko zaczyna się poddawać.

 

Warto podjąć wyzwanie, bo zmotywowane dziecko to nie tylko te, które łatwo osiąga szkolne sukcesy, ale również takie, które lepiej radzi sobie z otaczającą je rzeczywistością.

 

Co to jest motywacja?

 

Nie byłoby motywacji bez celu. Motywacja bowiem to pewien stan, który służy nakierowaniu działania człowieka na określony cel. Innymi słowy – to stan świadomości, który popycha nas w stronę jakiegoś działania. Bez motywacji osiąganie celów byłoby nieefektywne i pozbawione radości, a nawet mogłoby być po prostu niemożliwe. Czym jest zatem motywacja do nauki? To nic innego jak chęć powiększania wiedzy. Ktoś zmotywowany do nauki cieszy się nią i widzi w niej sens. To taka potrzeba duchowa płynąca ze środka człowieka, która pcha go do konkretnych działań. Nie może więc to być presja z zewnątrz, ale wewnętrzne przeświadczenie, które uczyni naukę przyjemną.

 

Motywacja wewnętrzna i zewnętrzna

 

Motywacja wewnętrzna to najsilniejszy bodziec do nauki. Najważniejsza tu jest motywacja poznawcza, która opiera się na zainteresowaniach i ciekawości świata. Motywacja zewnętrzna to głównie oceny i opinie innych mające na celu uzyskanie pozytywnej oceny swoich możliwości.

 

Dziecko a motywacja

 

Można powiedzieć, że dzieci rodzą się zmotywowane do nauki. Od dnia narodzin szybko się rozwijają i interesują otoczeniem. Chętnie poznają nowe przedmioty i ćwiczą nowe umiejętności. Nie trzeba ich zachęcać, by nauczyły się chodzić, rysować czy samodzielnie jeść. Wszystko wykonują z dużym zapałem i radością i nawet, jeśli zdarzy im się potknięcie – coś się nie uda, nie pójdzie po ich myśli – podejmują kolejne próby, aż do osiągnięcia perfekcji. Dziecięca motywacja trwa również do wieku wczesnoszkolnego. Maluchy idące po raz pierwszy do szkoły są żądne nowych doświadczeń i chętnie się uczą. Jednakże z każdym rokiem rozwoju dziecka, jego chęć do nauki zaczyna słabnąć, a dziecko coraz mniej pragnie spędzać czas w szkole.

 

Dlaczego tak trudno jest utrzymać wrodzoną motywację do nauki?

 

Na pytanie: „dlaczego nie lubisz się uczyć”? 10-latek prawdopodobnie odpowie: „Bo to jest nudne”. Właśnie w tej rutynie i powtarzalności pewnych czynności leży przyczyna osłabienia motywacji do nauki. Do pewnego wieku dziecko było przecież „atakowane” ogromną ilością bodźców, do czego zdążyło się przyzwyczaić. Inspiracja, którą czerpało z otaczającego świata, nowe doświadczenia i wrażenia sprawiały, że chęci poznawcze rosły. Gdy ilość bodźców zmalała, edukacja przestała być ciekawą przygodą, a nudną czynnością opartą na czytaniu, pisaniu i słuchaniu. Wraz z wdarciem się nudy do życia szkolnego dziecka, maleje wrodzona motywacja. Na szczęście można na nowo ją odbudować.

 

Już wkrótce ciąg dalszy artykułu, w którym poznasz 10 kroków jak motywować dziecko. Zapraszamy!

PODZIEL SIĘ

Udostępnij: Wydrukuj wpis

ILOŚĆ KOMENTARZY (0)

 Pozostało znaków